Burada sıranı bütçen değil, yayımladığın veri belirliyor.

Bu bir listeleme daveti değil. Zaten listedesin ve bu sana hiçbir şeye mal olmadı. Yazma sebebimiz başka: kurmaya çalıştığımız yer sensiz eksik kalıyor.

Baştan kabul edelim, saf fiyat karşılaştırması bir kavurmacı için iyi haber değildir. Herkesi tek bir sayıda yarıştırır, en ucuzu ödüllendirir, senin yıllarda kurduğun farkı görünmez kılar. Böyle bir yerde niye durmak isteyesin?

Kurduğumuz şey bunun tersi. Fiyatı okunur kılmak yalnızca kapı. Asıl iş bir kahvenin neden 180 değil 420 lira olduğunu anlatmak: işleme yöntemi ne, kavurma tarihi niye önemli, tadım notu gerçek mi süs mü. Bugün yayında 47 rehber ve 48 sözlük terimi bunu yapıyor ve hiçbiri senden para istemiyor.

Bir zincirin sadakat uygulamasıyla tek başına yarışamazsın. Alıcıya "washed ne demek" diye anlatan bir kütüphaneyi tek başına kuramazsın, kurmaya kalksan da senin işin o değil. Bunu 100 kavurmacı birlikte kurabilir. Rekabet ettiğin yer raf; birlikte büyüttüğün yer pazar.

Kahve 15. yüzyılda Yemen'de içiliyordu. Mocha limanı 15. yüzyıldan 17. yüzyıla kadar dünyanın birincil kahve ihraç kapısıydı; 1500'lerin ortasında Mekke, Kahire, Şam, Halep ve İstanbul'un içtiği kahve oradan çıkıyordu.

Peçevî'nin kaydına göre 1554'te Halepli Hakem ve Şamlı Şems İstanbul'a gelip Tahtakale'de bir kahvehane açtı. Semt tesadüf değil: depoların, baharatçıların ve boyacıların bulunduğu, şehrin ticaretinin döndüğü yerdi.

Üç yüz yirmi sekiz yıl sonra, 7 Mart 1882'de aşağı Manhattan'da 112 tüccar ve ithalatçı toplanıp New York Kahve Borsası'nı kurdu. Sebep 1881'deki çöküştü: ithalatçılar Brezilya arabica fiyatındaki oynaklığa karşı korunacak bir yer arıyordu. Bugünkü C-market o günün doğrudan devamı.

Peki İstanbul'da o fiyat nasıl belirlendi? Belirlendi, keşfedilmedi. Osmanlı'da narh vardı: devletin koyduğu tavan fiyat, esnaf loncası temsilcilerinin katıldığı bir toplantıda mevsimlik karara bağlanırdı. Şevket Pamuk'un ölçümü narh listelerinin en yoğun 1585-1640 ve 1785-1840 arasında çıktığını gösteriyor; ikisi de ciddi parasal istikrarsızlık dönemi. Sistem fiyatı bulmak için değil bastırmak için çalışıyordu.

Dört yüz yetmiş yıl sonra, bir kavurmacının 250 gramlık paketinin pahalı mı ucuz mu olduğunu söyleyebilecek bir yer hâlâ yoktu. Bu bir ihmal değil: kavrulmuş kahve için fiyat keşfi katmanı hiç kurulmamıştı. Kurduğumuz şey o.

Kayıt notu: 1554 tarihi Peçevî İbrahim Efendi'nin kroniğine dayanır ve olaydan yaklaşık yetmiş yıl sonra yazılmıştır. Tek kaynaklı olduğu için "Peçevî'ye göre" diye anıyoruz. Yemen katmanı yüzyıl olarak doğrulanmıştır, kesin tarih ve isim iddiası taşımıyoruz.

Bir marka 250 gramı 480 liraya satıyor, diğeri 1 kiloyu 1.450 liraya. Hangisi ucuz? Cevap ikincisi, ama bunu bilmek için hesap yapman gerekiyor ve kimse on beş sekme açıp hesap yapmıyor. Ambalaj boyutu değiştiği anda fiyatlar kıyaslanamaz oluyor.

İkinci sorun daha sinsi: aynı kahve iki yerde farklı fiyatlanıyor, biri stokta yok ama sayfası duruyor, bir diğerinin fiyatı aylar önce güncellenmiş. Alıcı eksik veriyle seçiyor, çoğu zaman rastgele seçiyor.

kafdeks bu hesabı bir kere yapar ve her gece tazeler. Her ürün 100 gram birim fiyatına iner, hepsi tek listede toplanır, fiyat satıcının kendi sayfasından yeniden okunur.

En ucuzla en pahalı arasında 62 kat fark var. Alt uçta bir Türk kahvesi duruyor, üst uçta 50 gramlık bir Panama Gesha. Bu aralığı bilmeden bir kahveye pahalı ya da ucuz demek havada kalır.

Fiyat verisi bayatlar. Bir karşılaştırma sitesinin tek gerçek işi, gösterdiği sayının ne zaman doğru olduğunu bilmektir.

Her gece tek bir koşu, on ayrı mağaza altyapısı üzerinden 77 satıcıya gidiyor ve fiyatı satıcının kendi sayfasından okuyor. Aracı yok, besleme yok, satıcının bize gönderdiği bir liste yok. Okunan şey alıcının göreceği sayfanın kendisi.

Gece koşusu sunucuna kafdeks/1.0 olarak gelir ve yanında bu sayfanın adresini taşır. Tarayıcı taklidi yapmıyoruz: log'unda kim olduğumuz yazıyor. Adımızda "bot" kelimesi geçmiyor, çünkü kimi güvenlik duvarı o kelimeyi gördüğünde isteği kimin gönderdiğine bakmadan kesiyor. Tek bir adla geliyoruz: ad döndürmüyoruz, proxy arkasına saklanmıyoruz. Filtren bizi yine de durduruyorsa fiyatını okuyamayız ve sayfada erişimin kapalı olduğunu yazarız.

Gecenin yapmadığı dört şey

Her otomasyon hata yapar; asıl tehlike o hatayı sessizce yaymasıdır. Dört kapı bilerek kapalı:

• Gramaj değiştirmez. Kaydın gramajı satıcıda bulunamıyorsa fiyat yazılmaz, durum bildirilir.
• Ürün silmez. Listeden düşen ürün için kendi sayfasına bakılır; tükendiyse işaretlenir, kaldırıldıysa silme kararını insan verir.
• Kaldırılmış ürünü geri getirmez. Kaldırma da geri getirme de insan kararı.
• Şüpheli fiyatı yazmaz. Tek gecede yüzde 35'ten fazla oynayan fiyat yazılmaz, işaretlenir. Satıcının kampanya hatası bizim verimize geçmesin diye.

Okuyamadığımızda ne diyoruz

Üç durum var ve üçü de sayfada farklı görünür. Fiyatı o gece gerçekten okuduysak doğrulama tarihini yazarız. Okuyamıyorsak kaç gecedir okuyamadığımızı yazarız, eski tarihi taze gibi göstermeyiz. Elimizde dürüst bir cevap yoksa hiçbir şey yazmayız.

Aşağıdaki künye bu belgenin her ölçülebilir iddiasının altında duruyor. Okunamayan sayısını da yazıyor, çünkü yalnız başarıyı raporlayan bir defter defter değildir.

Okunamayan çıkarsa sayısını yazarız, adını yazmayız: tek bir satıcının geçici arızasını herkese açık bir belgede teşhir etmek, tarafsızlık iddiasıyla bağdaşmaz. Sayı yazılıyor, kimlik yazılmıyor. Bir mağaza bizim tarayıcımızı engellediğinde fiyatını elle okuruz; o durumda satırda son doğrulama tarihi durur, yanında da erişimin kapalı olduğu.

Fiyatı okunur kılmak kapıdır, ürün değil. Bir kahvenin neden 180, komşusunun neden 420 lira olduğunu kimse anlatmıyorsa alıcı yalnız ucuz olanı seçebilir.

Bu ayrım kavurmacı için hayati. Saf bir fiyat karşılaştırması küçük üreticiye tehdittir: herkesi tek sayıda yarıştırır ve dibe doğru bir yarış başlatır. Niteliği açıklayan bir katman ise müttefiktir, çünkü pazarın pahalı ucunu büyütür. Aynı veriyle iki farklı şey kurulabilir; biz ikincisini kuruyoruz.

Bu kataloğa endüstriyel kahve markaları girmiyor. Kapsamı böyle çizmek bir karar, üstelik verdiğimiz en pahalı kararlardan biri.

Türkiye'de küçük bir kavurmacının dağıtım seçeneği kısa: kendi sitesi ya da genel bir pazar yeri. Pazar yerinin görünen kalemi komisyon. Amazon Türkiye'nin yayımlanmış tarifesinde gıda ürünlerinde satış komisyonu 500 liraya kadar %9, üstünde %13.

Ama satıcının cebinden çıkan şey o oran değil. Komisyonun üstüne hizmet bedeli, kargo baremi, kampanya dönemlerinde zorunlu indirim ve reklam harcaması biniyor. Bu yığının toplamı hiçbir yerde yayımlanmıyor.

İkinci kalem görünürlük, onun da fiyatı yayımlanmıyor. Pazar yerinde arama sonuçlarının üst sırası reklamla satın alınıyor, ama ne kadara satıldığı hiçbir yerde yazmıyor: sabit bir fiyatı yok, her aramada ayrı bir açık artırma dönüyor. Kavurmacı marjının büyük kısmından vazgeçse bile o sırayı alamıyor: yarış marja göre değil bütçeye göre kuruluyor. Reklam bütçesi de mikro üreticinin sahip olmadığı şey.

Aynı yarışın ikinci hâli rafta dönüyor. Bir kahvenin tadım notu, işleme yöntemi, kavurma derecesi ve tadım puanı yazmıyorsa alıcının karşılaştırabileceği tek şey fiyat kalıyor. Fiyatta ticari kahve kazanır: emtia fiyatından alıyor, hacimle satıyor. Nitelikli kahvenin o yarışta verecek cevabı yok.

Kapsam kararının sebebi de bu. Endüstriyel markayı listeye alsaydık her kıyas fiyata inerdi ve bu katalog, nitelikli kahvenin kaybettiği yere dönerdi.

Veri yayımlamak bu yüzden bize yapılan bir iyilik değil: kahveni fiyattan başka bir şeyle kıyaslanabilir kılan tek şey o.

Bugün katalogda 100 marka var ve hepsi bağımsız kavurmacı. Endüstriyel ya da market markası hiç girmedi, girmeyecek de. Bunu bir algoritma engellemiyor: bir sınıflandırıcı adayı işaretliyor, kararı insan veriyor ve karar tarihiyle deftere geçiyor. Sınırı biz çiziyoruz, sorumlusu da belli.

Sözü hangi durumda yeniden konuşacağımızı da yazalım: listedeki bağımsız bir kavurmacı hacim tarafındaki bir gruba geçerse. O gün kararı yazılı veririz ve önce markaya sorarız. İşte tamamı:

Komisyon oranları Amazon Türkiye'nin kendi ücretlendirme sayfasından, 2 Ağustos 2026: satis.amazon.com.tr/ucretlendirme. Trendyol'un tarifesi satıcı panelinin arkasında olduğu için buraya yazılmadı. Toplam kesinti ve reklam bedeli için yayımlanmış bir oran bulunmadığından bu iki kaleme rakam vermiyoruz.

Karşılaştırma siteleri için standart bir şeffaflık metni vardır ve hep aynı şeyi anlatır: hangi satıştan ne kadar komisyon aldığımız. Bizimki farklı bir cümleyle başlıyor.

Bugün hiçbir gelirimiz yok. Bu bağlantılardan para almıyoruz, satıştan pay almıyoruz, hiçbir markadan listeleme ücreti istemiyoruz. Alıcı markanın kendi mağazasına gidiyor ve satış tamamen markanın.

• Sıra satılmıyor. Varsayılan sıralama marka-adil dönüşümlüdür ve gün bazında döner. Hiçbir marka ödeyip öne geçemez.
• Rozet satılmıyor. "Öne çıkan", "editörün seçimi", "onaylı satıcı" diye bir ürünümüz yok.
• Kendi puanımız sıralamaya girmiyor. Bir ürünün kalite bandını biz okuduğumuzda bu bilgidir, hüküm değil. Kendi puanımızla marka öne çıkarmak sıralamayı satmanın kılık değiştirmiş hâli olurdu.

Eşit birim fiyatta beraberliği bozan şey satıcının kendi yayımladığı veri: tadım notu, işleme yöntemi, kavurma derecesi, tadım puanı. Dördü de markanın zaten sahip olduğu bilgi, hiçbiri para değil. Ucuz olan her zaman önce gelir; veri yalnızca eşitliği çözer.

Verimi izin almadan aldınız.

Doğru, izin istemedik. Aldığımız şey mağazanın herkese açık sayfasında yayımlanan fiyat, gramaj ve ürün bilgisi; kapalı bir kaynağa girmiyoruz ve satıcı panelinden veri çekmiyoruz. Yine de bunun tek taraflı bir başlangıç olduğunu kabul ediyoruz, çıkış kapısı tam bu yüzden var ve tam bu yüzden 7 iş günü.

Fiyatım yanlış görünüyor.

Söyle, düzeltelim. Düzeltme sıraya girmez. Fiyat her gece senin kendi sayfandan okunuyor; yanlışsa ya okuma hatası vardır ya da sayfada gramajla fiyatın eşleşmediği bir durum. İkisini de görmek istiyoruz, çünkü aynı hata büyük ihtimalle başka satıcılarda da vardır.

Rakibim para verip öne geçebilir mi?

Hayır. Sıra satılmıyor ve bunu iyi niyetimize bırakmadık: kural kodda tek yerde duruyor. Varsayılan liste her markanın 100 gram başına en ucuz kahvesini alıp sırayla diziyor, kimin baştan başladığı her gün kayıyor. Bugün ilk sıradaysan yarın ortalardasın. En ucuzdan pahalıya sıralamayı okuyucu kendi seçiyor. Orada bile eşit fiyatta öne geçiren şey senin yayımladığın veri.

Bu bir alışveriş sitesi mi?

Hayır. Burada sepet yok, ödeme yok, sipariş yok. Karşılaştırırsın, sonra markanın kendi mağazasına gidersin. Satış tamamen markayla senin aranda.

Sayılar ne kadar taze?

Fiyatlar her gece okunuyor. Bir ürünün yanında yazan tarih, o fiyatı en son ne zaman gerçekten doğrulayabildiğimizi gösterir. Okuyamadığımız durumda kaç gecedir okuyamadığımızı yazarız; eski bir tarihi taze gibi göstermeyiz. Dürüst bir cevabımız yoksa hiçbir şey yazmayız.

Buradan sonrası tek bir e-postaya bakıyor. Hangi kapıya gideceğini sen seçiyorsun ve üçü de aynı adresten işliyor.

• Fiyatım yanlış görünüyor. Söyle, düzeltelim. Düzeltme sıraya girmiyor.
• Verim eksik. Tadım notu, işleme yöntemi ve kavurma derecesi sıralamada beraberliği bozan dört ölçütten üçü. Yayımladığın veri doğrudan senin lehine çalışıyor.
• Çıkmak istiyorum. Talebi markanın kendi alan adındaki bir e-postadan gönder, 7 iş günü içinde sonuçlandıralım. Gerekçe sormuyoruz.

kafdeks.com/iletisim.html · marka sayfan: kafdeks.com/marka/

Listede olmayan bir kavurmacı tanıyorsan da yaz. Katalog elle büyüyor ve öneriler işimize yarıyor.